Hayat gariptir. Bir gün alkışlarla karşılanırsınız, ertesi gün suçlamalarla anılırsınız. Kamu görevi yürütenlerin kaderinde bu iniş çıkışlar, belirsizlikler ve sert rüzgârlar hep olmuştur.
Antalya Büyükşehir Belediye Başkanı Muhittin Böcek’in tutuklanması, sadece bir adli sürecin değil, aynı zamanda siyasi, toplumsal ve insani bir imtihanın da başlangıcı oldu.
Cezaevinden gönderdiği mesajında Antalyalılara şöyle seslendi:
“Ne Antalya’nın ne de Antalyalıların başını öne eğecek hiçbir işe bulaşmadım… Rüzgâr sert estikçe, Toroslar daha gür durur.”
Bu sözler, bir siyasetçinin ötesinde, bir insanın direncini ve sabrını yansıtıyor.
Bugün hakkında ortaya atılan suçlama, 30 milyon liralık bir "rüşvet" iddiası. Belediye ile uzaktan yakından ilgisi olmamasına rağmen, ulusal ve yerel yayın organları, havuz medyası sanki Antalya Büyükşehir Belediyesi’nde yolsuzluk yapılmış gibi öyle bir algı yarattı ki… Pes vallahi!
Oysa kamuoyunun ve hepinizin bildiği bir başka gerçek daha var:
Muhittin Böcek, daha önce Konyaaltı’nın merkezinde, değeri milyarlarla ölçülebilecek bir arsayı devlete, bir liseye bağışlamış bir isim.
Kendisine ait ve maddi değeri çok yüksek bir mülkü, herhangi bir beklenti olmaksızın eğitim için tahsis eden bir kişinin, şimdi benzer meblağlar üzerinden zan altında bırakılması, en azından düşündürücüdür.
Elbette adalet süreci işleyecek.
Bu iddialar ya doğrulanacak ya da çürütülecek.
Ama o zamana kadar hepimize düşen; masumiyet ilkesine saygı göstermek, kişisel önyargılarla değil, hukuki delillerle konuşmaktır.
Velhasıl kelam...
Unutmayalım: Biz düşene değil, düştüğü yerde ne yaptığına bakarız.
Böcek, mesajında “Herkesin Başkanı” olduğunu hatırlattı.
Siyasetin, ayrıştırmakla değil; birleştirmekle güçlendiğini savundu.
Belki de en çok bu sözlerde saklıydı duruşunun anlamı:
“Ben o rüzgârın çocuğuyum. Dik duruyorum.”
Muhittin Böcek’in duruşunu zaman gösterecek.
Ama bizler için bu süreç; insanın düşmesiyle değil, düştüğünde gösterdiği onurla ölçülmelidir.
