Sadakat…
Herkes ağzına sakız eder ama iş uygulamaya gelince ortada yok. Bu ülkede en kalabalık grup, sadakat nutku atan ama rüzgâr döndü mü yön değiştirenler: Sadakatsiz sadakatliler.
Onlar her dönemin adamıdır. Gölge gibi dolaşır, fotoğraflara sızarlar, güç neredeyse oraya akarlar. Nutuk atarlar, methiyeler dizerler; yere göğe sığdıramazlar. Ama bir gün… sadece bir gün içinde her şeyi unutabilirler. Çünkü sadakatleri kişiye değil, makama; davaya değil, çıkarlarına bağlıdır. Zoru görünce, yıllardır yan yana olduklarını bir anda satar ve ortalıktan kaybolurlar.
Dün “ömür boyu yanında” dedikleri kişiyi, bugün yeni bir kapı açılınca tanımazlar bile. Sorarsan, öyle bir yüz yaparlar ki insan kendi gözünden şüphe eder: “Acaba ben mi yanlış gördüm?” Hayır, biz değiliz yanlış gören; onlar yanlış yapan.
Ve bunu sistem hâline getirdiler. Sadakatsizlik artık bir yöntem, bir yol, bir kariyer hilesi. Sadakatsizlik kapı aralanana kadar süs cümlesidir.
Bunu Antalya’da altı aydır yaşıyoruz. Döşemealtı L tipi cezaevinde tutuklu Büyükşehir Belediye Başkanı Muhittin Böcek’in yıllardır “yol arkadaşım” dediği bazı isimler, bugün bambaşka bir yerde. En yakınındakiler, şimdi itirafçı kesilip iftiralarını savuruyor.
Herkes soruyor: “Sadakat var mı, yoksa sadece makamın gölgesinde mi yaşıyor?” Siyasette tartışma sürerken, olan yine sadakatin çıkarların altında ezilmesi.
Siyasetten belediye koridorlarına, şirketlerden dernek odalarına kadar her yerde aynı tablo. Öve öve bitiremedikleri insanları, rüzgâr döndüğünde ilk onlar gömer. Hangi kapı kapanacaksa, hangi koltuk boşsa, anında oraya kayarlar. Vicdanları yok ama radarları keskin.
Ve en acısı: Bu tipler hep başarılı olur. Samimi olan yorulur, onlar yorulmaz. İlke ile yaşayan tereddüt eder, onlar etmez. İlke yoksa yük de yoktur; yük olmayınca koşmak kolaydır.
Ama hayat bir şekilde adaletli. Kime sadakat göstermemişlerse, bir gün ona ihtiyaç duyarlar. Kapılar yüzlerine kapanınca şaşırırlar. Ama şaşırması gereken biz değiliz; onlar da değildir. Sadakatsiz sadakatlilerin kaderi budur: Kimin ekmeğini yemişlerse, en hızlı onlardır satan sıvışan.
Belki de bir ülkenin en çok ihtiyacı olan, nutuk atan değil, sessizce işini yapanlardır. Ses yükseldikçe niyet kirlenir; sadakat sessizlikte değer kazanır.
Velhasıl kelam…
Sadakat, lafla değil, davranışla ölçülür. Sadakatsiz sadakatliler hep ön plandadır; kendilerini pazarlamaktan geri durmazlar.
